0 Shares 510 Views
00:00:00
15 Nov

Αγροτική Πολιτική & Κινητοποιήσεις – Ο άλλος Δρόμος του Γιώργου Δημόκα

18 Φεβρουαρίου 2019
510 Views

Αγροτική Πολιτική & Κινητοποιήσεις – Ο άλλος Δρόμο

Τις τελευταίες ημέρες γινόμαστε όλοι μας μάρτυρες άλλης μιας διαμάχης των αγροτών με το Ελληνικό Κράτος. Μιας διαμάχης που τα τελευταία χρόνια τείνει πλέον να γίνει θεσμός. Ο περισσότερος κόσμος βλέπει κάποια τρακτέρ να του κλείνουν τους οδικούς άξονες και στον ελάχιστο χρόνο που αποδίδεται σε κάποιους από τους εκπροσώπους των αγροτών στα τηλεοπτικά παράθυρα των ΜΜΕ, να παρουσιάζονται τα αιτήματά τους γρήγορα και συνοπτικά. Ο κόσμος δεν μπορεί στην ουσία να καταλάβει το τι πραγματικά συμβαίνει, ποιο είναι το πρόβλημα και γιατί αυτό δεν επιλύεται? Παράλληλα στα μέσα μαζικής δικτύωσης μπορεί κάποιος να διαβάσει απόψεις σχετικών και άσχετων, ανθρώπων που έχουν να πουν και πολλών άλλων που όντας βαλτοί θέλουν να τελματώσουν κάθε είδους συζήτηση.

Το παρόν κείμενο συντάσσεται από έναν άνθρωπο που ζει και εργάζεται μαζί με τον αγροτικό κόσμο, που βιώνει τις καθημερινές αγωνίες και τα προβλήματά τους, στο πλαίσιο μιας Συμμετοχικής Δημοκρατίας, όπου οι πολίτες δύναται να συνδράμουν και μέσω των προτάσεών τους να βελτιώσουν τον τρόπο λειτουργίας του Κράτους. Το οφείλω άλλωστε στους παππούδες μου, που όντας Γεωργοί, συνέβαλαν τις Δεκαετίες του 50 και του 60 στο να υπάρξει στη χώρα σιτάρκεια και να μπορέσει ο κόσμος να φάει ψωμί που τόσο πολύ το είχε ανάγκη.
Παρατηρώντας, ότι οι περισσότερες από τις λύσεις, που δύνονται κατά καιρούς από το Κράτος, ανακουφίζουν τα προβλήματα πρόσκαιρα, αλλά στην ουσία οδηγούν σε μελλοντικά αδιέξοδα, καθώς δεν τα επιλύουν στη ρίζα τους, θα προσπαθήσω μέσω του άλλου Δρόμου, να προτείνω δράσεις που μπορούν να αποτελέσουν, το εφαλτήριο για ένα γόνιμο και εποικοδομητικό διάλογο, για τη χάραξη της αγροτικής πολιτικής και την άνοδο του βιοτικού επιπέδου του αγροτικού πληθυσμού.
Η εκκίνηση γίνεται μέσω της ανάλυσης των δύο πολύ σημαντικών προβλημάτων που παρουσιάζουν οι αγρότες στις τελευταίες τους κινητοποιήσεις και που είναι στην ουσία μόνιμα αιτήματά τους, καθώς εμφανίζονται άλυτα εδώ και δεκαετίες. Για να το κατανοήσει και ο πλέον αδαής πολίτης, θα ρωτήσω τι ζητάνε στην ουσία οι Έλληνες παραγωγοί? Δύο απλά πράγματα. Τη διασφάλιση της τιμής κατά τη διαδικασία της πώλησης του παραγόμενου προϊόντος και τη μείωση τους κόστους παραγωγής, μέσω της μειωμένης τιμής του πετρελαίου, κάτι που ισχύει στα περισσότερα Κράτη της Ε.Ε. που είμαστε μέλη.

Ξεκινώντας από το πρώτο πρόβλημα, αυτό της διασφάλισης της τιμής. Όλοι γνωρίζουν ότι οι παραγωγοί και οι κτηνοτρόφοι, είναι κάποιοι άνθρωποι, που κάθε μα κάθε χρόνο, πρέπει να επενδύσουν χρήματα με την έναρξη της περιόδου, για την αγορά των απαραίτητων εφοδίων. Αγνοώντας, το τι θα συναντήσουν στη διαδρομή, το πόσο αντίξοη δύναται να είναι αυτή και αν στο τέλος αυτής θα καταφέρουν να μετατρέψουν τους κόπους τους, σε παραγόμενο προϊόν. Και όμως κάθε μα κάθε χρόνο παίρνουν αυτό το ρίσκο. Να βάλουν χρήματα που πολλές φορές στερούν από άλλα πράγματα της καθημερινότητας τους και να προσπαθήσουν να παράγουν. Εκεί λοιπόν στο τέλος της διαδρομής εμφανίζεται το πρόβλημα. Πρέπει πλέον να πουλήσουν. Δεν έχουν άλλους οικονομικούς πόρους. Δεν θα καταφέρουν να ξανά-καλλιεργήσουν, αν το παραγόμενο προϊόν δεν μεταφραστεί σε χρήματα. Στο δύσκολο αυτό ετήσιο σταυροδρόμι είναι μόνοι και έρημοι. Χωρίς την παρουσία του Κράτους. Πουλάνε μη γνωρίζοντας, το πότε, το εάν θα πληρωθούνε και την τελική τιμή πώλησης καθώς αυτή δύναται να διαφοροποιηθεί την ημέρα καταβολής των χρημάτων την ημέρα της πραγματικής τους πληρωμής. Τι ζητάνε λοιπόν? Τη συνεισφορά του Κράτους στη διασφάλιση της κατώτατης τιμής.
Το πρόβλημα παραμένει άλυτο εδώ και χρόνια. Για το παρόν πρόβλημα είμαι μαζί τους 100%. Δεν γίνεται να μπαίνω σε ένα μαγαζί να αγοράζω κάτι και να λέω στον ιδιοκτήτη ότι φεύγω και θα ξανάρθω να σε πληρώσω όποτε θέλω και όσα θέλω. Δεν είναι αυτοί οι κανόνες της αγοράς, στην οποία ευαγγελιζόμαστε ότι είμαστε μέλη, δεν λειτουργεί με αυτούς τους κανόνες η παγκόσμια αγορά. Και εάν εδώ λειτουργούμε τόσα χρόνια με αυτόν τον τρόπο πρέπει αύριο το πρωί αυτό να αλλάξει. Πως? Εδώ θα σας παρουσιάσω τον άλλο Δρόμο…
Δημοπρατήρια – Χώροι Συγκέντρωσης πάσης φύσεως Γεωργικών και Κτηνοτροφικών Προϊόντων. Το κράτος μόνο του ή με ιδιώτες, πρέπει να επενδύσει σε ένα τομέα που μόνο κέρδη δύναται να του αποφέρει. Το κράτος πρέπει να αποτελέσει αυτόν που θα μπει μπροστά, για να ανοίξει το δρόμο και στο μέλλον αν δεν επιθυμεί να αποχωρήσει. Να επενδύσει μόνο του ή με ιδιώτες στη δημιουργία Δημοπρατηρίων, που θα αποτελούν ταυτόχρονα και το χώρο συγκέντρωσης των πάσης φύσεως Γεωργικών και Κτηνοτροφικών Προϊόντων, σε κάθε Περιφέρεια της χώρας. Παρακάτω θα περιγραφεί η δημιουργία και η λειτουργία των Δημοπρατηρίων, καθώς και το κέρδος που δύναται να αποκομίσουν όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς.
1. Τα Δημοπρατήρια πρέπει να κατασκευαστούν σε μέρη που θα υπάρχει πρόσβαση μέσω οδικού και σιδηροδρομικού δικτύου, ενώ ταυτόχρονα θα είναι πλησίον αεροδρομίων.
2. Στο συγκεκριμένο χώρο θα πωλούνται τα παραγόμενα προϊόντα μέσω δημοπράτησης, τόσο εντός αίθουσας όσο και διαδικτυακά, κάτι που θα συμβάλει στον υγιή ανταγωνισμό, στα πρότυπα των Δημοπρατηρίων που λειτουργούν για τα Ανθοκομικά είδη στην Ολλανδία. Άμεσα, την ίδια στιγμή θα πληρώνεται ο παραγωγός – κτηνοτρόφος καθώς συμμετέχοντες θα είναι μόνο όσοι έχουν πιστοληπτική ικανότητα.
3. Πριν την πώληση και το δειγματισμό, τα προϊόντα θα περνούν από φυτό-υγειονομικό έλεγχο προκειμένου να διαπιστωθεί αν είναι κατάλληλα. Με τον τρόπο αυτό προστατεύεται άμεσα, τόσο ο εγχώριος καταναλωτής που στην ουσία όλα αυτά τα χρόνια δεν γνωρίζει τι αγοράζει, ενώ ταυτόχρονα θα δύναται τα συγκεκριμένα προϊόντα να εξαχθούν καθώς θα εφαρμόζονται ανά είδος τα στάνταρ ελέγχου που είναι διεθνώς αποδεκτά.
4. Παράλληλα κέρδος θα έχουν και οι αγοραστές των προϊόντων (έμποροι, βιομήχανοι, μεταποιητές, εξαγωγείς, κλπ), καθώς θα αγοράζουν από ένα μέρος, προϊόντα τα οποία θα έχουν ελεγχθεί και θα δύναται να φύγουν συγκεντρωμένα, τόσο εντός της χώρας, όσο και στο εξωτερικό άμεσα.
5. Τέλος να μην επιτρέπεται μετά τη Δημοπράτηση να πωληθεί παρά άλλη μόνο μια φορά το αγοραζόμενο προϊόν, προκειμένου να διασφαλίζεται η μικρή άνοδος της τιμής του τελικού προϊόντος όταν αυτή φτάνει στο τέλος της διαδρομής στον καταναλωτή.

Ποιος κερδίζει, από όλα όσα προαναφέραμε. Ας το κοιτάξουμε λίγο πιο προσεκτικά.
Πρώτα από όλα ο καλός παραγωγός – κτηνοτρόφος που παράγει ποιοτικό προϊόν. Πληρώνεται την ίδια ημέρα που Δημοπρατείται το προϊόν και γυρίζει στο σπίτι με μεταφρασμένο το κόπο και τον ιδρώτα του, σε χρήματα.
Το κράτος καθώς οι συναλλαγές γίνονται ηλεκτρονικά. Συνεπώς βλέπει τους συναλλασσόμενους και έχει εικόνα της αξίας των συναλλαγών, άρα δύναται να έχει κέρδη μέσω της φορολογίας.
Ο καταναλωτής καθώς αγοράζει ένα προϊόν που έχει ελεγχθεί και όπου μη δυνάμενο να μεταπωληθεί παρά μόνο μία φόρα είναι δύσκολο να ανέλθει η τιμή του στα σημερινά επίπεδα.
Συμπερασματικά και σύμφωνα με τα προαναφερθέντα αυξάνεται γενικότερα η καταναλωτική δύναμη του αγοραστικού κοινού.
Τέλος οι καλοί και πιστοληπτικά ικανοί αγοραστές, έμποροι, βιομήχανοι, μεταποιητές και εξαγωγείς. Θα έχουν πλέον τη δυνατότητα, να αγοράζουν μεγάλες ποσότητες, απόλυτα ελεγμένες, από συγκεκριμένα σημεία και να πραγματοποιούν διασπορά, τόσο εντός της χώρας, όσο και εκτός.
Ποιοι χάνουν? Όλοι όσοι είναι μαθημένοι, να «κλέβουν» τον ιδρώτα του παραγωγού και κτηνοτρόφου και που δημιουργούν αυτή τη μεγάλη διαφορά τιμής από το καλάθι στο ράφι όλα αυτά τα χρόνια.
Φανταστείτε το λοιπόν να συμβαίνει αύριο. Πόσο γρήγορη θα είναι η κίνηση του χρήματος? Πόσο ικανοποιημένος θα φεύγει ο Έλληνας παραγωγός και κτηνοτρόφος? Πόσο χαμηλότερες θα είναι οι τιμές των προϊόντων για τον καταναλωτή? Πόσο ποιο ελεγμένα θα είναι τα προϊόντα? Πόσες οι θέσεις εργασίας που θα δημιουργηθούν ανά Περιφέρεια? Πόσο ποιο στοχευμένη και αποτελεσματική θα είναι η εξαγωγική προσπάθεια της χώρας? Πόσο θα εκλείψουν τα «βαφτίσια» των εισαγόμενων έναντι των Ελληνικών προϊόντων? Αρκεί όλα μα όλα τα είδη να περνούν μέσω των Δημοπρατηρίων.

Συνεχίζοντας με το δεύτερο πρόβλημα, αυτό της υψηλής τιμής του πετρελαίου που χρησιμοποιείται από τους παραγωγούς για τις καλλιεργητικές δραστηριότητες. Δεν γίνεται να είμαστε ανταγωνιστικοί όταν ένας από τους πιο κρίσιμους παράγοντες της αγροτικής οικονομίας διαφοροποιείται, έναντι των άλλων κρατών, σε τέτοιο επίπεδο. Το Κράτος επιβάλλεται να συνδράμει, αλλά με άλλον τρόπο, χρησιμοποιώντας τον άλλο Δρόμο.
ΤΙ πρέπει να κάνει το Κράτος? Να ελέγχει τι δίνει και σε ποιους. Πως?
Να δίνει επιστροφή της διαφοράς στην τιμή του πετρελαίου, σύμφωνα με τα όσα έχουν πράξει και έχουν απολέσει, οι παραγωγοί. Η πραγμάτωση της δράσης, διαχωρίζεται σε τρεις φάσεις:
Αρχικά μέσω μιας ηλεκτρονικής εφαρμογής, συνδυαστικά με τη χρήση GPS, να αναγνωρίζει και να καταγράφει τον κάτοχο του Γεωργικού Ελκυστήρα. Να δίνει τη διαφορά μόνο στους Κατόχους Γεωργικού Ελκυστήρα και πάντα σύμφωνα με το ποσοστό που εμφανίζουν στην Άδεια Κυκλοφορίας. Απαραίτητη προϋπόθεση η διασύνδεση της εφαρμογής με τα αρχεία των ΔΑΟΚ για τους κατόχους Γεωργικών Ελκυστήρων.
Να καταγράφει μέσω των ηλεκτρονικών πληρωμών το σύνολο του αγοραζόμενου πετρελαίου που χρησιμοποιεί ο παραγωγός, για την πραγματοποίηση του συνόλου των δραστηριοτήτων του.
Τέλος το Κράτος να επικαιροποιήσει τους Δείκτες ανά καλλιέργεια για την απαίτηση σε πετρέλαιο, ανάλογα με το είδος και την έκταση (ως ένα είδος κόφτη). Να γνωρίζει δηλαδή ο παραγωγός το σύνολο του πετρελαίου που θα πάρει επιστροφή, σύμφωνα με τα είδη καλλιέργειών του και ότι δεν μπορεί να το υπερβεί ή ότι στην υπέρβαση δεν θα συμμετέχει το Κράτος.
Με τον παραπάνω τρόπο το Κράτος θα παρακολουθεί ποιοι πραγματικά δουλεύουν και το μέγεθος της εργασίας τους και θα τους αποδίδει τη διαφορά. Δεν γίνεται η επιστροφή πετρελαίου να είναι άλλη μια επιδότηση. Πρέπει επιτέλους όσοι πραγματικά δουλεύουν αναλογικά να αμείβονται.
Είναι καιρός κάποια πράγματα να αλλάξουν. Είναι καιρός να συζητήσουμε που θέλουμε να πάμε. Είναι καιρός να δουλέψουμε, να παράγουμε και το Κράτος να πραγματοποιήσει τομές που ο κόσμος επιθυμεί και που δεν μας τις επιβάλλουν.
Ελπίζοντας σε έναν εποικοδομητικό διάλογο μεταξύ όλων και ατενίζοντας σε ένα μέλλον καλύτερο για όλους μας αλλά πρωτίστως για τα παιδιά μας.

Dr. MSc. Γεώργιος Χρ. Δημόκας

Γεωπόνος Μελετητής – Γεωργικός Σύμβουλος – Γεωργικός Μηχανικός
Πρώην Καθηγητής ΑΤΕΙ Πελοποννήσου

Διευθύνων
Κέντρου Υποδοχής Δηλώσεων Μαγνησίας

You may be interested

Χαμηλότοκα δάνεια σε αγρότες – Τι προβλέπει η συμφωνία με ΕΤΕπ
Αγροτικά Νέα
72 views
Αγροτικά Νέα
72 views

Χαμηλότοκα δάνεια σε αγρότες – Τι προβλέπει η συμφωνία με ΕΤΕπ

agrotesadmin - 14 Νοεμβρίου 2019

Ουσιαστική βοήθεια στους αγρότες μέσω χαμηλότοκων δανείων προσφέρει το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων σε συνεργασία με τις ελληνικές τράπεζες για επενδύσεις στον εκσυγχρονισμό στη γεωργία και…

Ποιες πληρωμές του Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε. θα είναι ακατάσχετες
Αγροτικά Νέα
197 views
Αγροτικά Νέα
197 views

Ποιες πληρωμές του Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε. θα είναι ακατάσχετες

agrotesadmin - 13 Νοεμβρίου 2019

Αναλυτικές οδηγίες από τα συναρμόδια υπουργεία ζητά, μεταξύ άλλων, ο Οργανισμός Πληρωμών και Ελέγχου Κοινοτικών Ενισχύσεων Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε.) σχετικά με τις κατασχέσεις αγροτικών επιδοτήσεων, όπου…

Καιρός: Έκτακτο δελτίο ΕΜΥ – Έρχεται η κακοκαιρία «Βικτώρια»
News
86 views
News
86 views

Καιρός: Έκτακτο δελτίο ΕΜΥ – Έρχεται η κακοκαιρία «Βικτώρια»

agrotesadmin - 11 Νοεμβρίου 2019

Νέα επιδείνωση του καιρού προβλέπεται από το μεσημέρι της Τρίτης (12/11/2019) και από τα δυτικά, με ισχυρές βροχές και καταιγίδες που θα συνοδεύονται από χαλαζοπτώσεις και θυελλώδεις…

Leave a Comment

Your email address will not be published.

Most from this category